ABT JAN VAN LANGRODE (1484-1519) 

De   betekenis   van   een   abdij   op   het   gebied   van   het   spirituele   leven   binnen   de muren    en    op    het    vlak    van    de    uitstraling    naar    buiten,    wordt    in    hoge    mate bepaald   door   de   persoonlijkheid   van   de   abt.   Van   1484   tot   1519   regeerde   in Vlierbeek   Jan   van   Langrode.   Hij   stamde   uit   een   vooraanstaande   familie   die deel uitmaakte van de ‘legendarische’ Zeven Geslachten van Leuven. Reeds     omstreeks     1464     was     vanuit     de     benedictijnerabdij     van     Bursfeld (Hannover)     een     hervormingsbeweging     ontstaan     die     aanstuurde     op     het nauwkeurig   naleven   van   de   benedictijnse   regel,   waarvan   de   toepassing   in   de loop   der   eeuwen   was   verzwakt.   In   de   Zuidelijke   Nederlanden   schaarden   tal   van kloosters    zich    achter    dit    initiatief,    onder    andere    Gembloers    en   Affligem.    In verband    hiermee    begaf    de    abt    van    Sint-Jacob    te    Luik,    als    apostolisch commissaris,   zich   in   1518   naar   Vlierbeek   om   deze   reformatie   te   propageren. Ofschoon   de   abdij   niet   officieel   bij   Bursfeld   aansloot,   toch   aanvaardde   ze   in principe de strengere leefwijze. Tijdens   de   eerste   jaren   van   zijn   abbatiaat      Gedurende   de   periode   waarin   de keizerszoon   Maximiliaan   van   Oostenrijk   bij   de   minderjarigheid   van   Filips   de Schone   het   regentschap   over   deze   gewesten   voerde   (1482-1493),   braken   in   de Nederlanden   politieke   moeilijkheden   uit.   In   1487   nam   te   Brugge   Maximiliaan   in gevangen.   Dit   verwekte   opschudding   in   het   Duitse   rijk   en   er   dreigde   oorlog.   Jan van   Langrode   maakte   deel   uit   van   de   delegatie   die   te   Keulen   de   Duitse   keizer Frederik   III   van   Habsburg   (1440-1493)   ervan   moest   overtuigen   dat   Leuven trouw bleef aan Maximiliaan. Te Vlierbeek zelf kwam men tot herbronning.
Door A. Durer Door A. Durer
Abdij van Vlierbeek

ABT JAN VAN LANGRODE (1484-1519) 

De   betekenis   van   een   abdij   op   het   gebied van   het   spirituele   leven   binnen   de   muren   en op   het   vlak   van   de   uitstraling   naar   buiten, wordt     in     hoge     mate     bepaald     door     de persoonlijkheid    van    de    abt.    Van    1484    tot 1519     regeerde     in     Vlierbeek     Jan     van Langrode.         Hij         stamde         uit         een vooraanstaande   familie   die   deel   uitmaakte van    de    ‘legendarische’    Zeven    Geslachten van Leuven. Reeds   omstreeks   1464   was   vanuit   de   benedictijnerabdij   van Bursfeld    (Hannover)    een    hervormingsbeweging    ontstaan    die aanstuurde   op   het   nauwkeurig   naleven   van   de   benedictijnse regel,    waarvan    de    toepassing    in    de    loop    der    eeuwen    was verzwakt.    In    de    Zuidelijke    Nederlanden    schaarden    tal    van kloosters   zich   achter   dit   initiatief,   onder   andere   Gembloers   en Affligem.   In   verband   hiermee   begaf   de   abt   van   Sint-Jacob   te Luik,   als   apostolisch   commissaris,   zich   in   1518   naar   Vlierbeek om    deze    reformatie    te    propageren.    Ofschoon    de    abdij    niet officieel   bij   Bursfeld   aansloot,   toch   aanvaardde   ze   in   principe de strengere leefwijze. Tijdens    de    eerste    jaren    van    zijn    abbatiaat        Gedurende    de periode   waarin   de   keizerszoon   Maximiliaan   van   Oostenrijk   bij de   minderjarigheid   van   Filips   de   Schone   het   regentschap   over deze   gewesten   voerde   (1482-1493),   braken   in   de   Nederlanden politieke   moeilijkheden   uit.   In   1487   nam   te   Brugge   Maximiliaan in   gevangen.   Dit   verwekte   opschudding   in   het   Duitse   rijk   en   er dreigde    oorlog.    Jan    van    Langrode    maakte    deel    uit    van    de delegatie    die    te    Keulen    de    Duitse    keizer    Frederik    III    van Habsburg    (1440-1493)    ervan    moest    overtuigen    dat    Leuven trouw bleef aan Maximiliaan. Te Vlierbeek zelf kwam men tot herbronning.
Door A. Durer Door A. Durer

Abdij van Vlierbeek