1484 – Abt Jan van Langrode

Abt Jan van Langrode (1484-1519) stamde uit één van de ‘legendarische’ Zeven Geslachten van Leuven. Onder zijn bestuur kwam de abdij tot bloei en herbronning.

Tijdens de eerste jaren van zijn abbatiaat braken in de Nederlanden politieke onlusten uit tegen het bestuur van Maximiliaan van Oostenrijk, die het regentschap waarnam voor zijn minderjarige zoon Filips de Schone (1482-1493). Maximiliaan werd in 1488 in Brugge gevangengenomen. Dit verwekte opschudding in het Duitse rijk en er dreigde oorlog. Om die af te wenden en om Maximiliaans vader, de Duitse keizer Frederik III van Habsburg, te overtuigen van de Leuvense trouw werd Jan Van Langrode samen met een delegatie van de stad naar Keulen gestuurd. Leuven bleef gespaard.

In 1518 kreeg Vlierbeek bezoek van de abt van Sint-Jacob te Luik, die als apostolisch commissaris de toetreding van de abdijgemeenschap tot de orde van Bursfelde kwam propageren. De monniken sloten zich niet officieel bij de orde aan, maar aanvaardden wel haar strenge leefwijze.

^{© Heemkundige Kring Vlierbeek vzw}