1515 – De keizer bemoeit zich met de benoeming van de abten

De middeleeuwse vorsten en vooral de Duitse keizers zagen in het benoemingsrecht van bisschoppen en abten een belangrijk hulpmiddel om hun macht te vestigen en hun bestuur te verbeteren. Ook de jonge aartshertog, de latere Karel V, liet zich niet onbetuigd. In 1515 kreeg hij van paus Leo X hiervoor een privilegie. Karel en de vorstelijke administratie, hierin gesteund door de paus, interpreteerden de toezegging echter als een recht om zelf de benoeming te doen. De Brabantse abten begrepen dit echter anders: de monniken zouden zoals de Regel voorschrijft, hun abt verkiezen, waarna de vorst formeel met de benoeming zou instemmen. De betwisting over die interpretatie en een aantal flagrant eigenzinnige benoemingen door de vorst verzuurden tientallen jaren lang de verhouding tussen de vorst en de Brabantse abdijen.

Filips II bekwam van paus Pius IV (1499-1565) het recht van toezicht en formele instemming bij de benoeming van abten. Er werd een procedure vastgelegd die grotendeels onveranderd bleef tot aan het einde van het ancien régime.

^{© Heemkundige Kring Vlierbeek vzw}