1728 – Abt Leonardus Lenaerts
De verbanning van abt Paradaens veroorzaakte grote verslagenheid in Vlierbeek, maar het leven moest verdergaan. Op 19 juli 1728, twee dagen na de veroordeling van Paradaens, begaf de kanselier van Brabant zich naar Vlierbeek om er de wereldlijke en bestuurlijke zaken te regelen. Leonardus Lenaerts, de monnik die in de abdij het voortouw had genomen in het verzet tegen de abt, werd tot prior aangesteld en nam voorlopig de leiding van de kloostergemeenschap op zich.
Korte tijd later verzocht de regering de kanselier van Brabant en de bisschop van Antwerpen om in Vlierbeek de verkiezing van een nieuwe abt te organiseren. De monniken opteerden voor prior Lenaerts, die op dat ogenblik ook de functies van ziekenmeester en voorzanger vervulde. Hij was afkomstig uit Halen en vierenveertig jaar oud. Op 8 november 1728 werd zijn benoeming door keizer Karel VI bekrachtigd.
De nieuwe overste wou vermijden dat de abdij in de toekomst nogmaals door een bisschop zou worden gevisiteerd, zoals tijdens het abbatiaat van Paradaens was gebeurd. Daarom probeerde hij van de wereldlijke en kerkelijke overheden de officiële erkenning te verkrijgen van de exemptie van zijn klooster, dat wil zeggen de vrijstelling van bisschoppelijke inmenging. Lenaerts stelde namelijk dat enkel benedictijnse abten van de Congregatie van Bursfelde, waarbij Vlierbeek was aangesloten, visitaties mochten uitvoeren. Dit standpunt viel echter niet in goede aarde bij de Mechelse aartsbisschop, die weigerde Lenaerts tot abt te installeren en te wijden. De zaak sleepte aan tot 29 juni 1729, de dag waarop de wijding uiteindelijk doorging. Lenaerts koos tot devies: “Fortiter et suaviter” ("Krachtig, doch met zachtheid"). Met een wijs bestuur trachtte hij de rust in de geschokte abdij te laten terugkeren.
Rond 1737 gaf abt Lenaerts aan Jean-Baptiste Le Picard de opdracht een nieuw orgel te bouwen. Centraal bovenaan de orgelkast prijkt het wapenschild van de abt. Links en rechts bevinden zich medaillons met de beeltenissen van de heilige Benedictus en diens zus Scholastica, patrones van de benedictinessen. Oorspronkelijk telde het orgel twee klavieren, die via een deurtje in de onderbouw van de kast bespeeld konden worden.
© Heemkundige Kring Vlierbeek vzw