1858 - Het oude archief gaat in vlammen op

In 1841 bevond het archief van de vroegere abdij zich nog steeds in de archiefkamer. Na de vlucht tijdens de Franse overheersing was het intact naar Vlierbeek teruggebracht. Jan Vanden Schoor, één der teruggekeerde monniken (†1842), toonde het aan Edward Van Even, archivaris van Leuven. Deze was verwonderd over de rijkdom van dit archief en over de zorg waarmee het was opgeborgen. Kort voor zijn overlijden, in 1858, besloot pastoor Van Schaeybroeck echter het volledige archief te verbranden, mogelijk vanuit de overtuiging dat zich daarin "verboden" documenten konden bevinden, aangezein Vlierbeek ooit een "ketterse" abt had gekend, Pieter Paradaens. De verbranding vond plaats in één van de grote ovens van de abdij en duurde verschillende dagen. Voor de geschiedschrijving van de abdij betekende dit een onherstelbaar verlies.

Het nieuwe parochiearchief van Vlierbeek – in 1965 overgedragen aan het Stedelijk Museum te Leuven en vandaag bewaard in het Rijksarchief Leuven – bevat slechts enkele oude stukken die betrekking hebben op de abdij, zoals brieven over indulgenties en relieken, leenboeken en goederenregisters. Het grootste deel van het archief heeft evenwel uitsluitend betrekking op de parochie zelf, die in 1829 werd gesticht.

Voor de vroegere geschiedenis van de abdij is men bijgevolg aangewezen op andere bronnen, vooral afkomstig van de instellingen waarmee het convent betrekkingen onderhield. De abtsverkiezingen in de 17^de en 18^de eeuw zijn wel goed gedocumenteerd in de archieven van de overheidsinstellingen die daarvoor bevoegd waren. Naar aanleiding van deze verkiezingen werd doorgaans een uitvoerig verslag opgesteld van de materiële en morele stand van zaken van de abdij.

^{© Heemkundige Kring Vlierbeek vzw}